Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/12902 K.2007/1169

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka, maddi tazminat ve değer artış payı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran * kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı evlilik birliği içerisinde edinilen iki ev ve bir arabanın yarı bedelinin tahsiline karar verilmesini de talep etmiştir. Davacının bu isteği boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nisbi harca tabidir. Başvurma harcının yatırılmış olduğu gözönüne alınarak davacıya bu istekleri yönünden davanın değerinin açıklattırılması ve nisbi harcın tamamlattırılması (Harçlar Kanunu 30-32 md.), boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden ve değer artış payı hakkındaki talebin incelenebilir hale geldiği nazara alınarak olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.