Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/13047 K.2007/742

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından maddi ve manevi tazminat ve tefrik kararı yönünden, davacı kadın tarafından da, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat, tefrik kararı ve kendisine ait ticari taksinin davalı tarafından işletilmesi nedeniyle yoksun kaldığı kazançla ilgili talep yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi çerçevesinde bir maddi tazminat isteği bulunmamaktadır. İstek olmadığı halde davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince maddi tazminata hükmolunması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacının maddi tazminat isteği, kendisine ait ticari taksinin davalı eşi tarafından işletilmesi sebebiyle gelirinden yoksun kalmış olmasına dayanmaktadır. Bu istek, boşanmanın eki niteliğinde değildir. Harca tabidir. Davacı başvurma harcı yartırdığına göre, yoksun kalınan gelir karşılığı talep edilen maddi tazminat miktarı üzerinden nisbi peşin harç noksanlığının tamamlattırılması (Harçlar K.mad.30-32) ve hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün temyizin kapsamı dışında tutularak kesinleşmiş olduğu, böylece bu talebin incelenebilir duruma geldiği de gözetilerek bu istekle ilgili olarak da bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davalının, davacı adına kayıtlı ticari plakalı aracın alımına sağladığı katkı nedeniyle bir alacak talebi bulunmamaktadır. İstek olmayan bir konuda tefrik kararı verilmesi de doğru değildir.