KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2006/13518 E., 2007/4622 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2007
- Mahkemesi
- Korgan S.H. ( Tereke
- Tarihi
- 24.04.2006
- Numarası
- 3 - 2
- Temyiz eden
- Davacı
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava; terekede bulunan menkul malların tesbiti ile yazımı ( defterinin tutulması ) idaresinin sağlanması ve yasal yoldan tasfiyesinin sağlanması isteğine ilişkindir.
Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır. Bu önlemler özellikle kanunda belirtilen hallerde terekede bulunan mal ve hakların yazımına, terekenin mühürlenmesine, terekenin resmen yönetilmesine ve varsa vasiyetnamelerin açılmasına ilişkindir. ( TMK. md. 589/1-2)
Türk Medeni Kanununun 590. maddesinde belirtilen sebeplerden birinin gerçekleşmesi halinde, sulh hakimi tereke mal ve haklarının yazımı için terekenin defterinin tutulmasına karar verir. ( TMK. md. 590, Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin 2003/5960 Sayılı Tüzük md. 33/1)
Dosyaya sunulan Korgan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/94 – 97 sayılı kararına göre mirasçılardan Dursun ve Sezayi’ nin vesayet altında oldukları anlaşılmaktadır. Bu hal, terekenin yazımı ( defterinin tutulması) için yasal bir sebeptir. ( TMK. md. 590/1) O halde; menkul malların tesbiti ile defterinin tutulması, yazımı yapılan tereke mallarından gerekenlerinin Türk Medeni Kanununun 591. maddesine göre mühürlenerek koruma altına alınması , mühürlenmeyen mallar için de uygun koruma önlemlerinin alınması; mühürleme yapılırken mirasbırakanla birlikte oturanların ihtiyaçları için gerekil eşyanın bir tutanakla tespit edilip güvenilir kişi olarak kendilerine bırakılması gerekirken görev aşılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2006/13518, K. 2007/4622, 22 Mart 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama