Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/14438 K.2006/14185

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka, manevi tazminat ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyizine gelince;

A)-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak *kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

B) Davacı kadın dava dilekçesinde (4) adet bileziğinde iadesini istemiştir. Bu istek boşanmanın eki niteliğinde olmadığından ayrıca peşin nisbi harca tabidir. Başvurma harcı yatırılmıştır. Davacıya peşin nisbi harcı yatırması için mehil verilmeli ( Harçlar Kanunu md. 30 – 32 ) gereği yerine getirildiğinde deliller toplanmalı ve sonucu uyarınca karar verilmelidir. Yazılı şekilde ( davacının altın konusunda ilgili mahkemede dava açmakta muhtariyetine) karar verilmesi isabetsizdir.