Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/15443 K.2007/3623

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın maddi tazminata yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Davacının, eve yönelik katkı payı isteği ve bankadaki paranın paylaştırılması talebi boşanmanın eki niteliğinde bulunmamaktadır. Boşanma kararı kesinleşmiş olmakla, taraflar arasındaki mal rejimi sona erdiğinden ( TMK. md. 225 /2 ) tasfiye incelenebilir hale gelmiştir. Kocanın bu istemi nisbi harca tabidir. Başvurma harcı alınmıştır. O halde mahkemece, davacıya tazminat isteğinin değerinin açıklattırılması, bu değer üzerinden nisbi harcın tamamlattırılması ( Harçlar Kanunu md. 30 – 32 ) ve sonucu itibarı ile karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.