Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/15507 K.2007/3589

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar, tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, boşanmaya neden olan olaylarda koca tamkusurludur.

* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak * kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Velayeti davacı anneye bırakılan müşterek çocuk E. ile davalı baba arasında "...her yıl yaz tatilinde 01 Temmuz saat 09.30'dan 30 Ağustos saat 20.00'ye kadarki süreler arasında 1 ay süreyle..." kişisel ilişki tesisi infazda güçlük yaratacağı gibi, sürelerde çelişkilidir. Mahkemece, yaz tatili yönünden infazda güçlük yaratmayacak şekilde uygun kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.