KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2006/15629 E., 2007/11400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Temmuz 2007
- Mahkemesi
- Bağcılar Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 9.6.2006
- Numarası
- 499-710
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve eşyalar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün * duruşmalı temyiz eden İ Ö ile vekili Av. M K geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Türk Medeni Kanununun 166/3. madde koşulları oluşmamıştır.
*Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * davalı kadın tarafından eşyaları hakkında usulüne uygun olarak ve harcı verilerek açılmış bir dava bulunmamasına, bu konuda hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
3-Hüküm fıkrasında davacı kocanın manevi tazminat istemi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2006/15629, K. 2007/11400, 17 Temmuz 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama