Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/16024 K.2007/4050

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillere göre davalı-davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Kocanın acz içerisinde bulunduğu da kanıtlanmış değildir. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleşmiş olduğundan kadın yararına uygun bir yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı gerekçeyle isteğin reddi doğru olmamıştır.

3- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında * kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

4-Davacı-davalı kocanın red edilen boşanma davası yönünden de kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı kadın yararına vekalet ücreti verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de bozma nedenidir.