Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/18739 K.2007/7185

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kadının kayın validesine ağır hakaretler etmesine, üstüne yürümesine karşılık davalı-davacı kocanın da evin kilidini değiştirdiği, eşini istemediğini söylediği evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında taraflar dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre her iki davanın da kabulü ile boşanmaya (TMK. md. 166/1 karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile tarafların boşanma davalarının reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davalı-davacı koca boşanmanın eki niteliğinde olmayan düğün masrafları ve eşyalara ilişkin tazminat isteminde bulunmuş, başvurma harcı alınmasına karşın peşin nisbi harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu md.30-32) istekle ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.