Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/19315 K.2007/8122

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka, tazminatlardan ve araca katkı isteği yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran *davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadının araca katkı nedeniyle isteği, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, boşanmanın eki niteliğinde değildir.Başvurma harcı yatırılmıştır.Nispi harç tamamlattırılıp (Harçlar Kanunu 30-32) deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.