Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/19837 K.2007/13899

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava konusu yabancı ilam münhasıran boşanmaya ilişkindir. İ'nin Adalet Yüksek Mahkemesi Aile Bölümünün 27.11.2000 tarihinde kesinleşen FD.00D12563 kararı ile taraflar boşanmışlardır. Kararın kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi ve idari işleme esas olması (nüfusa işlenmesi) için tanınması talep edilmiştir.

2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanununun 42. maddesine göre yabancı mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi, yabancı ilamın tenfiz şartları taşıdığının mahkemece tesbitine bağlıdır. 38. maddenin (a) ve (d) bentleri uygulanmaz. O halde tanıma için 2675 Sayılı Kanunun 38. maddesinin (b), (c) ve (e) bentlerdeki koşullar aranmalıdır. Boşanma münhasıran Türk Mahkemelerinin yetki içinde olan bir konu değildir.

Davalı olan eş tanıması istenen yabancı ilamda davacı konumunda olup, tenfiz talebine de karşı çıkmamıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.