KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2006/2040 E., 2006/2878 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2006
- Mahkemesi
- Manavgat l. Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi
- Tarihi
- 30.09.2004
- Numarası
- 192 - 613
- Dava türü
- Boşanma
- Temyiz eden
- Taraflar
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Kadının temyizinin incelenmesinde;
A)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
B)Toplanan delillerden kocanın karısını dövdüğü, kovduğu, başka kadınla ilişkiye girdiği sabittir. Davalı kadının kusurlu davranışı yoktur.
Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak * kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
2-Davacı kocanın temyizine gelince;
Kadın kocasının butuğine yaptığı katkı sebebiyle maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Bu istek Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi kapsamında bulunmamaktadır. Mahkemece katkı isteği reddedildiğine göre koca yararına nisbi vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2006/2040, K. 2006/2878, 6 Mart 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama