Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/20843 K.2007/15473

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadın tarafından dava konusu edilen 5 adet üçlü burma bilezik, 2 adet ray bilezik, 1 adet set gerdanlık, 1 adet yüzük olarak talep edilen ziynetlerin, kadının evden ayrıldığı sırada, müşterek evlerinin yatak odasındaki çekmecede kaldığı toplanan delillerle isbat edilmiştir.

Davaya konu bu ziynet eşyalarının daha sonra davalı koca tarafından bozdurularak düğün borçları için harcandığı, 03.12.2004 tarihli tesbit zabtı ve 29.09.2005 tarihli celsedeki davalı kocanın beyanları ile kabul edilmiştir. Kocanın bu beyanları ikrar niteliğinde olup aleyhine kesin delil oluşturur. (H.U.M.K. 236/1)

Bu altınların davacının rızasıyla alınmış olması ve düğün borcu için sarfedilmiş bulunması, davacı tarafından geri verilmemek üzere davalıya verildiği iddia ve isbat edilmedikçe, kocayı tazmin borcundan kurtarmaz. Kadının, bu altınları kocasına geri istememek üzere verdiğine ilişkin bir delil de yoktur. O halde kocanın beyanında geçen altınların iadesi yönünden hüküm kurulması gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.