Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/21027 K.2007/9775

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı kadının çalışmadığı ve gelirinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davalı aleyhine tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan , özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan davalı kadın * yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

4-Müşterek çocuk Sude 2002 doğumludur.Anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Ancak bir kısım davacı koca tanıkları annenin küçüğü dövdüğünü iddia etmişlerdir. Mahkemece 4787 Sayılı Yasanın 5. ve 6. maddesi gereğince uzmanlardan yararlanılarak tarafların ve çocuğun durumu konusunda rapor alınıp, delillerin birlikte değerlendirilerek sonucu itibarıyla karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.