Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/21195 K.2007/488

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Eşini sevmediğini söyleyen, kovan, sadakatsiz davranışlarda bulunan davacı kocanın kusuru daha ağırdır. Evliliğin devamında davalı ve müşterek çocuğun yararı vardır. Şu halde Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. Davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan , özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, davalı anne * yanında kaldığı dönem için müşterek çocuk yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.