Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/21968 K.2007/11330

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.

1-Davalı tanığı M... İ... Ç...’ın davetiye ile duruşmaya gelmediğinden bahisle 28.03.2006 tarihli duruşmaya ihzaren celbedilmesine karar verilmiş, ihzar müzekkeresine muameleten cevap verilmiş duruşmada da davalı asilin tanığın anjiyo olduğu ve bu nedenle gelmediğine dair beyanı zapta geçirilmiştir. Davalı tarafından açıkça adı geçen tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmediği gibi mahkemece de dinlenilmemesi yönünden bir karar verilmemiştir. Davalı tanığı M İl Ç dinlenip değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Mahkemece müşterek çocukların duruşmada dinlenilmelerine karar verilmiş, tebligat gideri davalı tarafından karşılanmış ve anne yanında kalan müşterek çocuk B... D...’ya tebligat yapılmıştır. B... D... bizzat gelmediği gibi yanında kaldığı davacı anne tarafından da hazır edilmediğinden duruşmada dinlenmemiştir. Küçük 1994 doğumlu olup ayırt etme gücüne sahiptir. Bu nedenle Birleşmiş Miletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12, Çocuk Haklarına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 2 ve 6 maddeleri uyarınca bu çocuk dinlenmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde velayet düzenlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı yanın sosyal ve ekonomik durumunun tespiti için yazılan yazıların, tespit yapılamadan iade edildiği anlaşılmaktadır. Gerektiğinde duruşmada davalı asilden de sorularak , davalının ikametgah ve işyeri adreslerinin tespit edilerek bu adreslerden araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.