Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/2290 K.2006/9327

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar; miras bırakan R. S.'tan Türkiye'deki taşınır mallar için kullanılmak üzere veraset ilamı verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, Cidde Mahkemesince daha önce veraset ilamı verildiği gerekçesiyle, isteğin reddine karar verilmiştir.

Davacıların ve murisin Sudi Arabistan uyruklu oldukları tartışmasızdır. 2675 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Yasanın 22/1 maddesi; mirasın ölenin milli hukukuna tabi olduğunu, ancak Türkiye'deki taşınmazlar hakkında Türk Hukukunun uygulanacağını hükme bağlamıştır.

Cidde Mahkemesi miras bırakan R. S.'ın mirasçılarını gösterir veraset belgesi düzenlemiştir. Karar hasımsız alınmıştır. Türk Hukukunda olduğu gibi bu kararın heran için doğru olmadığı ileri sürülebileceği gibi, iptali ve değiştirilmesi de imkan dahilindedir. Kesin hüküm özelliği taşımaması sebebiye de tanınması yahut tenfizi de istenilemez. (2675 S.K.m.34-43)

Davacıların (miras bırakanın çocuklarının) Türkiye'deki menkul mallar için mirasçılık belgesi istemelerinde hukuki yararlarının bulunduğu açıktır. Veraset belgesi vermeye yetkili Türk Mahkemesinin, yabancı olan murisin, yabancı hukuka tabi mirası hakkında veraset belgesi vermesine engel yoktur. Mahkemece, yetkili olan yabancı hukuk uygulanacaktır. Muhtevarının tesbitinde davacılardan da yardım alması imkan dahilindedir. (2675 S.K.m.2)

Miras bırakan ve mirasçılıarı (davacılar) Sudi Arabistan uyrukludurlar. Yabancı hukuk, Türk kamu düzenine açıkça aykırı olması halinde uygulanmayacaktır. Ancak buradaki kamu düzenine aykırılığı, temel hak ve hürriyetlere, Milletlerarası Hukukta kabul edilen temel prensiplere, adil yargılama ve savunma hakkına genel ahlaka, Türk Hukukunun temelini teşkil eden, devletin vazgeçemeyeceği ilkelere aykırılık olarak düşünülmemesi gerekmektedir. Nitekim 1926 senesinden önce ölen miras bırakanlar hakkında da bu yasanın uygulandığı düşünülürse kamu düzenine açıkça aykırılığın bulunmayacağı açıktır.

Belirtilen sebeplerle işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile isteğin reddedilmesi doğru görülmemiştir.