KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2006/4158 E., 2006/10156 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2006
- Mahkemesi
- Bağcılar Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 30.09.2005
- Numarası
- 591 - 1239
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yoksulluk nafakası, maddi tazminat, vekalet ücreti ve ziynet eşyaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-* Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;
a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * davalı kadının başvurma harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış bir dava veya karşı davasının bulunmamasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b)Davacı kocanın davası kabul edildiği halde davacı yararına vekalet ücreti verilecek yerde davalı kadın yararına vekalet ücreti verilmesi doğru olmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2006/4158, K. 2006/10156, 26 Haziran 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama