Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/65 K.2006/5966

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan , özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır. (TMK. md.169) O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan davalı kadın * yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3-Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın ağır kusurlu olduğu, herhangi bir işi ve geliri bulunmayan davalı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175.maddesi şartları gerçekleşmiştir. Davalı kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.