Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/11237 K.2008/10116

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * davalı-karşılık davacı kocanın terk hukuki sebebine dayalı bir davasının bulunmamasına ve ziynetlerle ilgili olarak da 10.10.2006 tarihli oturumda “çocuğun doğumunda bozdurup harcadığını” kabul etmiş olmasına göre davalı-karşılık davacının kendi davasına ve ziynetlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşılık davacının, asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı-karşılık davalı kadının 6.7.2004 tarihinde boşanma davası açtığı, tarafların barışıp bir araya gelmeleri üzerine 21.10.2004 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı, yasal süre içinde yenilenmeyince açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu davanın ise 14.07.2005 tarihinde açıldığı tartışmasızdır.

Toplanan delillerden, tarafların yukarıda sözü edilen davadan sonra barıştıkları ve 2005 yılı Ocak ayına kadar birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.Bu durumda barışmadan önceki olaylar boşanmaya esas alınamaz. Barışmalarından sonra da, davalı-karşılık davacıdan kaynaklanan birliği temelinden sarsar nitelikte yeni bir hadise de ispatlanamamıştır. O halde davacı-karşılık davalı kadının boşanma davasının da reddi gerekirken yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.