Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/12550 K.2008/12092

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın davalı-davacı karısını ortak konutu terk etmeye zorladığı ve haklı bir sebep olmaksızın ortak konuta dönmesini engellediği gibi, davalıyı davet ettiği evi sattığı bu nedenle terk etmiş sayılan ve ihtarda samimi olmayan davacı kocanın terke dayalı davasının reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle * davacı-davalı kocanın davalı-davacı karısına şiddet kullandığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

3-Toplanan delillerden kadına ait ziynet eşyalarının evlilik birliği içerisinde koca tarafından evin ihtiyaçları için bozdurulduğu sabit olmuştur. Davalı-davacı kadının ziynetlere yönelik davasının kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.