Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/14533 K.2008/15092

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle *davalı kadının sürekli hakaretlerine karşılık, davacı kocanın eşine şiddet uyguladığının, birlik görevlerini yerine getirmediğinin ve güven sarsıcı davranışlar içinde bulunduğunun, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kocanın daha ziyade kusurlu bulunduğunun ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının da oluştuğunun anlaşılmış bulunmasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Eşine şiddet uygulayan ve güven sarsıcı davranışlar içinde bulunan davacı kocadan kaynaklanan ve davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden eylemlerin varlığı sabittir.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen *davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak *davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.