Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/1463 K.2007/14568

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı, daha ziyade kusurlu ise de, davalının da kusurlu olduğunun anlaşılmasına, davalının açılan davaya itirazı, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığına (TMK.166/2) göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacının, eşine fiziki şiddet kullandığı, güven sarsıcı davranışlar gösterdiği, davalıdan çocuk istemediğini söylediği ve hakaret ettiği, davalının da sürekli olarak davacıya şerefsiz, pezevenk şeklinde sözler sarfettiği, iki kez intihara kalkıştığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar karşısında, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı daha ziyade kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak * davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.