KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2007/16072 E., 2007/15243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2007
- Mahkemesi
- Kayseri 2.Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 31.10.2006
- Numarası
- Esas no:2006/318 Karar no:2006/853
Karar Metni
380 kelime·2 dk okuma
#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin * 9.7.2007 gün ve 21532-10762 sayılı ilamiyle * onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.
1-#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.
2-Koca tarafından daha önce açılan boşanma davası reddedilmiş karar 18.10.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı iş bu boşanma davası ise 11.4.2006 tarihinde açılmıştır.
Kocanın açtığı önceki boşanma davasının reddedilmesiyle koca boşanma sebebi yaratmakla kusurlu duruma düşmüştür. Kaldı ki davacı koca fiili ayrılık süresi içinde eşine ihtar göndermekle ihtardan önceki kadından kaynaklanan kusurları da affetmiş sayılır. Öyle ise boşanmaya yol açan fiili ayrılıkta kadının kusurlu olduğu kabul edilemez.
* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak * kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3-Boşanmaya yol açan olaylarda davalı kadının kusursuz olduğu ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerekçekleşmiştir. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca davalı yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
Ne var ki ilk incelemede yukarıda belirtilen hususlar gözden kaçtığından hüküm onanmış olmakla davalının bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne,dairemizin onama kararının yoksulluk nafakası ve maddi tazminata münhasıran kaldırılmasına, hükmün yoksulluk nafakası ve maddi tazminat yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2007/16072, K. 2007/15243, 7 Kasım 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama