Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/16143 K.2008/16246

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerle; davacının kocasına ağır sözlerle hakaret ettiği, cebinden habersiz para aldığını ikrar ettiği ve kocasının ilk eşinden olan oğluna “piç” şeklinde sözler sarfettiği , evde bulunan ve kocasının yakınlarına ait olan fotoğrafı ve müzik setini kırdığı, davalının da, eşine şiddet kullandığı, “istemiyorum, gitsin” dediği ve davacıyı aşağıladığı anlaşılmaktadır.

Bu olaylardan sonra evlilik birliğinin devam ettiğine ve davalının eşini affettiğine ilişkin delil bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar aynı oranda kusurludur. Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddeleri uyarınca tazminata hükmedilebilmesi için tazminat talep eden tarafın, kusursuz veya daha az kusurlu olması zorunludur.

Boşanmada taraflar eşit kusurlu olduklarına göre, Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi koşulları, davacı yararına oluşmamıştır. Davacının maddi ve manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.