Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/16259 K.2008/16060

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar ve ziynet eşyaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadının eşini iktidarsızlıkla suçlamasına karşın, karısının bakire olmadığını söyleyip doktora götüren ve eşini istemediğini söyleyen davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen *davacı-davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak *davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi kapsamında olmayan ziynet eşyası alacağı ile ilgili nisbi harç alınmadan yargılamaya devamla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4- Davalı-davacı kocanın 21.05.2005 tarihinde askere gittiği, 21.08.2006 tarihinde terhis olacağı Edremit askerlik şubesinin 17.11.2005 tarihli yazısından anlaşılmaktadır. Herhangi bir geliri bulunmayan davalı-davacı kocanın askerde bulunduğu dönemde davacı-davalı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.