Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/16697 K.2009/1504

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, davalıya ait İstiklal Mahallesi 1 parseldeki taşınmaz ile ..plakalı aracın edinilmesine evlilik boyunca çalışarak ücret geliriyle katkıda bulunduğunu belirterek katkısına karşılık 28.000 YTL.'nin tahsili isteminde bulunmuştur. Tarafların 4.8.1989'da evlendikleri, 29.12.2004 tarihinde açılan boşanma davası sonucunda boşanmalarına karar verildiği, kararın 27.7.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mal rejimi boşanma davasının açıldığı 29.12.2004 tarihinde sona ermiştir. (TMK.225.md.) Taraflar öğretmen olarak çalışmaktadırlar. İstiklal Mahallesi 1 parseldeki taşınmazın kooperatif hissesinin 11.3.1997 tarihinde devralındığı ferdileşme ile taşınmazın 18.5.2001 tarihinde, .. plakalı araç ise 2.12.2003 tarihinde evlilik birliği içinde satın alma yoluyla davalı koca adına tescil edilmiştir.

Taraflar arasında evlendikleri tarihten 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı rejiminin (TKM.170.md.), bu tarihten sonra edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu (4722.s.K. 10.md, TMK.202.md.) anlaşılmaktadır.

Tarafların evlilik tarihinden itibaren kazançlarına dair tüm bilgi ve belgelerin celbiyle, evlilik birliği içinde 1.1.2002'den önce edindikleri İstiklal Mahallesindeki 1 parsele davacı kadının gelirinden yapmış olduğu katkı oranının belirlenmesi, katkı belirlenirken davalı kocanın 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 152. maddesindeki bakım yükümlülüğünün gözönünde bulundurulması, taşınmazın dava tarihindeki değeri ile belirlenen katkı oranının çarpılması sonucunda elde edilecek miktara hükmedilmesi, dava konusu ....plakalı aracın ise eşler arasında edinilmiş malları katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde alındığı gözetilerek,

bu mal rejiminin başladığı tarihten (1.1.2002'den) aracın satın alındığı 2.12.2003'e kadar ki dönemde davacı kadının geliriyle bu araca sağlayabileceği katkı oranının (değer artış payının) bilirkişi incelemesiyle tespit edilip, belirlenen bu oranla aracın tasfiye tarihindeki değerinin çarpımı sonucu elde edilecek bedele hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.