Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/19148 K.2009/4972

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava soybağının reddi isteğine ilişkin olup, anaya ve çocuğa karşı açılmıştır. Yasal temsilcinin menfaati ile çocuğun yararı çatışmaktadır. Türk Medeni Kanununun 426/2. maddesi gereğince 2001 doğumlu küçüğe kayyım tayini, kayyımın davaya dahili, varsa onun da göstereceği delillerin toplanması, sonucuna göre karar verilmesi gerekir. (TMK. md. 426) Bu yön gözetilmeden davaya devamla eksik hasımla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Kabule göre de;

Türk Medeni Kanununun 289. maddesinin son fıkrasına göre gecikme haklı bir sebebe dayanıyorsa bir yıllık süre bu sebebin ortadan kalktığı tarihten itibaren başlar. Davacı dilekçesinde k.. O.’un kendisinden olmadığını dava tarihinden üç ay önce öğrendiğini ileri sürmüştür. Bu iddianın sözü edilen yasanın son fıkrası çerçevesinde değerlendirilip, deliller toplanıp sonucu uyarınca karara bağlanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.