Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/19460 K.2009/236

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Mahkemece; “davalının davayı kabul etmiş olması sebebiyle” Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için, davalının davayı kabul etmiş olması yeterli olmayıp, hakimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerini serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Ancak bu halde, tarafların ikrarlarının hakimi bağlamayacağı (TMK.md.184/3) kuralı uygulanmaz.

Taraflar tek bir konuda anlaşamamış olsalar dahi Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanma kararı verilemez. Olayda 166/3. maddesindeki yasal şartlar oluşmamış aynı yasanın 166/1-2. maddesi gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına ilişkin bir delil de getirilmemiştir. O halde, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış, yanlışlığa işaret olunmakla yetinilmiştir.