Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/19585 K.2009/373

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. ( T.M:K. m. 23/7) Bu hali ile davalıya dava dilekçesinin tebliği geçersizdir. Bu yön davalının savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul yanlışlığıdır.

O halde, mahkemece davalının yeniden usulüne uygun olarak daveti ve dava dilekçesinin tebliği (HUMK. 73. madde), gösterdiği takdirde delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davalının yokluğunda hüküm tesisi doğru görülmemiştir.