Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/19619 K.2009/174

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Akrabalık ve diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz.

Toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, zaman zaman kocasına küfür ve hakaretler edip, onu eve almadığı, çamaşırlarını dışarı attığı, buna karşı davacı-karşı davalı kocanın da kadına şiddet uyguladığı, geçimsizliğe neden olan olaylarda her iki tarafında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı karşı davacı kadının boşanma davasının da kabulü gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Karşı davaya konu ziynetlerin koca tarafından borç ödemek amacıyla abisine verildiği davalı tanıklarının beyanı ile sabit olmuşken davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.