Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/20523 K.2009/1200

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı-karşılık davalı kocanın eşine şiddet kullandığı, hakaret ettiği ve evden kovduğu; davalı-karşılık davacı kadının da eşine hakaret ederek tehditte bulunduğu, eşinin dövülmesine seyirci kaldığı, taraflardan birinin kusurunun diğerinin kusuruna üstün tutulamayacağı, davalı-karşı davacı kadının ceza soruşturmasındaki beyanının olayları affettiği ya da hoşgördüğü anlamında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşılık davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşılık davacı kadının davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md.

166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davalı-karşılık davacı kadının davasının reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davalı karşılık davacı kadın çeyiz senedinde gösterilen eşya ve ziynetlerin iadesi olmaz ise bedelini, karşı dava dilekçesiyle istemiştir. Bu talep nisbi harca tabidir. Davalı karşılık davacı başvurma harcını yatırmıştır. Nisbi harç noksanlığının tamamlattırılıp bu talebin esası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.