Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/20673 K.2009/1721

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından; kusur, davalı-davacı yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat, yoksulluk nafakası ve davacının reddedilen manevi tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın, boşanmaya sebep olan olaylarda kusursuz veya daha az kusurlu olması zorunludur. (TMK. Md.174/1-2)Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davalı-davacı (kadın)'nın eşine sürekli olarak ağır sözlerle hakaret ettiği, kardeşlerine davacıyı dövdürdüğü, davacının da davalıya şiddet kullandığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu gerçekleşmiştir. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar, aynı oranda kusurlu olup, Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi koşulları davalı-davacı (kadın) yararına oluşmamıştır. O halde davalı-davacının tazminat taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.