Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/21424 K.2009/2193

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kocanın boşanma davası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tarafların karşılıklı boşanma davalarının kabulüne karar verilmiştir. Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan hadiselerde "Kızını istemiyorum, al götür, cinayet çıkacak" diyerek davalı-davacıyı evden kovan davacı-davalı koca tam kusurludur. Davalı-davacının bir kusuru kanıtlanamamıştır. Davacı-davalının davasının reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırıdır. Hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * davalı-davacı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak * davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.