Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/21452 K.2008/2425

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve ziynetler yönündentemyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında * kadın için takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

2-Dosya kapsamından davacının 10.05.2004 tarihinde davalı tarafından şiddete maruz kaldığı, müşterek haneyi 14.05.2004 tarihinde terk ettiği, davalının hakkında yapılan ceza soruşturmasındaki 15.05.2004 tarihli polisteki beyanından davacının ayrılması sırasında evde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının olağan koşullar içersinde evi terk ettiği söylenemez. İspat yükü davalı tarafta olup, davalı tarafından davaya konu ziynetlerin davacı tarafından götürüldüğü kanıtlanamamıştır.

O halde davaya konu ziynetler yönünden bilirkişi incelemesi yapılarak değerleri belirlenip, ziynetlerin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.