Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/2219 K.2007/2792

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tarafların Karaman Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/442 esas, 1998/51 karar sayılı ilamıyla boşandıkları bu boşanma kararının nüfusa işlendiği, ve taraflar arasındaki evlilik birliğinin bu şekilde sona erdiği anlaşılmaktadır. Davacı, yabancı mahkemenin verdiği boşanma hükmünün tanınmasındaki hukuki yararını kanıtlayamamış bulunmasına göre boşanmanın tanınması isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Davacının velayet ve nafaka konusundaki tanıma isteğine gelince;

Bu istemlerin icrai niteliklerinden dolayı tanıma değil "tenfiz" davasına (M.Ö.H.U.M. mad.38) konu olacağıda açıktır. Davacı yabancı mahkeme kararının tenfizini değil tanınmasını istemiştir. Bu nedenle davacının velayet ve nafaka konusundaki davasının da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.