Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/4476 K.2008/1258

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının sigortalı olarak çalıştığı işinden 15.02.2006 tarihinde ayrıldığı anlaşılmaktadır. İşten ayrılmasının kendi isteğiyle mi olduğu hususu araştırılmadan yoksulluk nafakasının reddi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan , özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan kadın * yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

4-Davacı ev ve çeyiz eşyaları ile işten ayrılması nedeniyle maddi tazminat istemiştir. Bu istek Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi anlamında boşanmanın ferisi niteliğinde değildir. Başvurma harcı da yatırılmıştır. Nispi harç ikmal edilip ( Harçlar Kanunu md. 32 – 33 ) delillerin bu çerçevede değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.