Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/4636 K.2008/1529

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının tüm davacı kocanın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya yol açan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı eşine ağır hakaretlerde bulunan, eski eşinin evine sık sık giden davalı kadın daha ziyade kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen *davacı kocanın ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak * davacı koca yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Ağır kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası verilemez. (TMK: 175. m.) Davalının bu konudaki isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş, davası da kabul edilmiştir. Davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yapmış olduğu yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmemesi isabetsizdir.(HUMK. 423/son)