Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/5804 K.2008/2674

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yoksulluk nafakası, maddi-manevi tazminatlar, kadının evlilik öncesi borçlarının ödenmesi, kadın hesabına Euro olarak yatırılan para, ziynet ve çeyiz eşyaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre iki tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşılık davacı kadının eşini aşağıladığı, hakaret ettiği bu nedenle boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen *davacı-karşılık davalı kocanın ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak * davacı-karşılık davalı koca yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı-karşılık davalı koca 4.12.2006 tarihli dilekçesiyle varlık ve miktarlarına itiraz ettiği eşyaların dışındakilerin aynen mevcut olduğunu ve iade edeceğini beyan etmesi karşısında davalı-davacı kadının televizyon sehpası hakkındaki talebinin de kabulü gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru olmamıştır.