Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/6213 K.2008/3784

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı-davalı kadının maddi tazminat istemi işten ayrılma karşılığı olup boşanmanın eki niteliğinde maddi tazminat değildir. Başvurma harcı yatırılmıştır. Mahkemece nisbi harç tamamlattırılıp (Harçlar Kanunu md. 30 – 32 ) değerlendirilerek sonucu itibarıyla karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle * davacı-davalı kadın ve davalı-davacı kocanın birbirlerine şiddet uyguladıkları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadında dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davacı-davalı kadının boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.