Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/6390 K.2008/6352

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların 1983 yılında evlenip 28.05.2004 tarihinde boşandıkları , dava konusu evin 1997 yılında, dükkanın ise 5.8.2002 yılında satış nedenine dayalı olarak davalı adına tescil edildiği, taraflar arasında 1.1.2002 tarihine kadar “mal ayrılığı”, 1.1.2002 tarihinden mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihi olan 12.03.2003 tarihine kadar da “edinilmiş mallara katılma rejiminin” (TMK.md. 218-241) geçerli olduğu tartışmasızdır.

Davacı, davalı adına kayıtlı her iki taşınmazın ortak birikim ve katkı sonucu edinildiğini iddia ederek, yaptığı katkının parasal karşılığını istemiştir. Olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme ise hakime aittir.(HUMK.md.76) Davacının 1.1.2002 tarihinden önce 1997 yılında edinilen ev için isteği “katkı payına dayalı alacak”, 1.1.2002 tarihinden sonra 5.8.2002 tarihinde edinilen dükkana yönelik isteği ise “değer artış payına” (TMK.md.227) dayalı alacaktır.

1997 yılında edinilen Narlıderedeki eve davacının yaptığı katkı oranı belirlenip, bu evin temyize konu davanın açıldığı tarihteki değeriyle çarpılmasından sonra “katkı payının” hesaplanması gerekir.

Gümüldür’de bulunan, 5.8.2002 tarihinde edinilen dükkan için ise; davacının bu tarih itibarıyla Türk Medeni Kanununun 227. maddesi hükmüne uygun olarak “katkı oranı” bulunmalı, bu oran taşınmazın tasfiye tarihindeki (temyize konu davanın karar tarihine göre) değeriyle çarpıldıktan sonra “değer artış payı” bulunmalıdır.Bu yönler gözetilmeden her iki taşınmaz için yanlış şekilde boşanma dava tarihi itibarıyla “katkı payı” hesabının yapılması usul ve yasaya aykırıdır.