Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/6517 K.2008/4504

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delilerden; tarafların, ilk boşanma davası red edildikten sonraki fiili ayrılık döneminde başkaları ile yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bir eşin kusurunun diğerinden daha fazla olmadığı sabittir.

Türk Medeni Kanunu 174/1. maddesi “mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu olan tarafın diğer taraftan maddi tazminat isteyebileceğini” 174/2. maddesi de “boşanmaya neden olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini” öngörmüştür.

Bu halde; davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.