Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/8653 K.2008/6667

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet, nafaka, tazminat ve kusur yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşılık davalı kocanın eşine sürekli şiddet uyguladığı, hakaret edip aşağıladığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davalı-karşılık davacı kadının da 2006 yılı Mart ayında bir başka erkekle kaçtığı ve bir süre beraber yaşadığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Gerçekleşen ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların ikisi de kusurlu olup, birinin kusurunu diğerinin kusurundan baskın kabul etmek mümkün değildir.Bu koşullar altında davalı-karşılık davacı da dava açmakta haklıdır. Davalı-karşılık davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

Ne var ki bu husus temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış, yanılgıya işaret olunmakla yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince; a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşılık davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b)Toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları koca yararına gerçekleşmemiştir. O halde davacı-karşılık davalı kocanın manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.