Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/9112 K.2007/10724

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * müşterek çocuk için takdir edilen iştirak nafakasının küçüğün ergin olduğu tarihe kadar geçerli olacağının tabii bulunmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın Türk Kanunu Medenisinin 132. maddesine göre açmış olduğu terke dayalı davası kabul edilmiş ve tarafların boşanmalarına karar verilmiş karar kesinleşmiştir. Boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadın tam kusurludur. Türk Kanunu Medenisinin 144. maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmemiştir. Davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.