Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/9809 K.2008/8505

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar,nafakalar, vekalet ücreti,katkı payı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle *davalı-karşı davacı kadının katkı payı talebi hakkında Türk medeni Kanununun 225/2. maddesi göz ardı edilerek evlilik sona ermeden hüküm kurulmuş ise de; boşanma hakkındaki hüküm temyiz edilmemek suretiyle kesinleştiğinden ve dava şartı engelinin onlardan kalktığının anlaşılmasına göre iki tarafın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında * kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma davası içinde istenen tazminat (TMK. 174/1-2) ve nafaka talepleri (TMK. 169, 175, 182/2 m.) boşanmanın eki niteliğinde olup ret veya kabulü iki taraf yararına vekalet ücreti takdiri gerektirmediği gibi harca da tabi değildir. Mahkemece bu yön gözetilmeden harç alınması ve ret-kabule göre iki taraf yararına vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davalı-karşı davacı kadının katkı payı alacağına ilişkin davası reddedildiği halde kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı koca yararına nispi vekalet ücreti takdiri yerine yazılı şekilde maktu vekalet ücreti takdiri de doğru görülmemiştir.