Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/10792 K.2009/12809

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Taraflar 24.04.2006 tarihinde evlenmişler, dava 15.02.2007 tarihinde açılmıştır. Birliktelik sırasında cinsel ilişkinin gerçekleşmediği her iki tarafın da kabulündedir. Davalıda vaginusmus hastalığı olduğu, tedaviye başlamasına rağmen davacı kocanın davalı kadının tedavisine yardımcı olmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olgular karşısında davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.