KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2008/1085 E., 2009/3150 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2009
- Mahkemesi
- İstanbul 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 28.06.2007
- Numarası
- Esas no:2003/486 Karar no:2007/491
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tedbir, iştirak nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * göre boşanmaya neden olan olaylarda evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmeyen, eşine hakaret edip fiziksel şiddet uygulayan davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu bulunmasına göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * davacı-davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır.
O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak * davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.3-Davacı-davalı kadının maddi tazminat istemi yoktur.İstek olmadan kesin hüküm oluşturacak şekilde maddi tazminatın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
4-Tarafların müşterek çocuğu Sinem 23.06.1987 doğumlu olup karar tarihi itibarı ile ergindir. Müşterek çocuk Sinem’in ergin olduğu gözetilmeden, kendisi tarafından açılmış bir yardım nafakası davası da (TMK.md.364) bulunmadığı halde bu çocuk yönünden tarafların nafaka ile sorumlu tutulması doğru olmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2008/1085, K. 2009/3150, 25 Şubat 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama