Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/12493 K.2009/14638

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı tarafından velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; velayeti anneye bırakılan çocukla davalı baba arasında, velayeti babaya bırakılan çocukla da davacı anne arasında kişisel ilişki tesis edilirken, tarafların aynı il, ilçe ya da şehirde oturmaları ile ayrı il sınırları içinde oturmaları halinde farklı düzenleme yapılmış, ayrı illerde oturmaları halinde senede bir defa (1-31 Ağustos tarihleri arasında) her iki çocuğun birlikte baba yanında kalmaları suretiyle kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

Tarafların ayrı ilçelerde oturdukları anlaşılmaktadır. Ayrı illerde oturma ilin mülki sınırlarını değil, il merkezlerini ifade eder. Olayda olduğu gibi aynı ilin farklı ilçelerinde oturma halinde, her hafta sonu tesis edilen kişisel ilişki infazda duraksamaya yol açacağı gibi, ayrı yerlerde oturma hali için kararlaştırılan kişisel ilişki de yetersiz olup, ebeveynlik duygusunu tatmine elverişli değildir.

O halde infazda duraksama yaratmayacak şekilde ve kardeşlerin birbirlerini görmelerine imkan verecek şekilde ayın belirli haftalarında çocukların eğitim ve öğretimlerine engel oluşturmayacak biçimde uygun kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.