Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/13357 K.2008/14256

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.

Dava; boşanma davasından tefrik edilen 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 143/2. maddesine dayalı manevi tazminat talebi ile davalı koca adına 23.07.1997 tarihinde satın alınıp, 02.08.2000 tarihinde satılan 4008 parsel nolu taşınmaza katkı payı nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * 27.09.2001'de açılıp ve temyiz edilmeksizin 25.03.2005 tarihinde kesinleşen karara göre boşanmaya yol açan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun anlaşılmasına, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 143/2. maddesine göre manevi tazminata hükmedebilmek için, manevi tazminat isteyen eşin kusursuz bulunmasının gerekmesine göre davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmanın eki niteliğindeki manevi tazminatın, (TKM.143/2.m.) ret veya kabulünün vekalet ücretini gerektirmeyeceğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacının katkı payına ilişkin talebi boşanma davası ile birlikte açılmış, başvurma harcı da yatırılmıştır. Talep boşanmanın eki niteliğinde bulunmadığından peşin nispi harca tabidir. Mahkemece bu talep yönünden peşin nispi harç ikmal edilmeden (Harçlar Kanunu 30-32) yazılı şekilde işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.