Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/15899 K.2009/18729

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle tarafların yargılama sırasındaki görüşmelerinin, evlilik birliğinin devamını temin etme amacına yönelik bulunmadığı, bu nedenle af ya da hoşgörü olarak kabul edilemiyeceği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşine hakaret eden davalı-davacı kadın yanında birlik görevlerini yerine getirmeyen ve eşini istemediğini söyleyen davacı-davalı kocanın da eşit kusurlu bulundukları anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın da davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md.

166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-davalı kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.